Austriacka karta korespondencyjna (całostka) do Stanisława de Marcou, „Budowniczego Miasta” w Rzeszowie, obieg Tarnów 1882 [filatelia / historia lokalna]

Jedyny w zbiorze obiekt, który nie jest fotografią — i mimo to zostaje, bo mówi o Rzeszowie coś, czego nie powie żadna pocztówka. Austriacka karta korespondencyjna, czyli całostka: nominał 2 krajcary, dwujęzyczny nadruk „Correspondenz-Karte / Karta korespondencyjna” z dopiskiem „(Poln.)” oznaczającym wariant polskojęzyczny, oraz herb austro-węgierski w dolnym rogu. Na stronie adresowej dwa stemple pocztowe, w tym czytelny okrągły datownik Rzeszów.

Adres napisany ręcznie, kaligraficznie: „Wielmożny Stanisław de Marcou, Budowniczy Miasta, w Rzeszowie”. Po drugiej stronie odręczny list rodzinny, datowany Tarnów, 1 marca 1882, podpisany po prostu: „Twój Ojciec”. To zwykła kartka od ojca do syna — tyle że syn jest urzędnikiem odpowiadającym za budowlaną stronę miasta, a kartka ma sto czterdzieści lat.

Stanisława de Marcou nie znaleźliśmy w dostępnych nam opracowaniach o Rzeszowie — ani w wykazach budowniczych miejskich, ani przy budynkach z tego okresu — więc nie zgadujemy, co projektował ani nadzorował, i nie dopisujemy mu żadnej realizacji. Urząd, który sprawował, i data 1882 to wszystko, co wiemy pewnie. Naturalnym miejscem, gdzie to rozstrzygnąć, są akta miejskiego urzędu budowlanego w Archiwum Państwowym w Rzeszowie — jeżeli ktoś ma do nich dostęp albo zna to nazwisko z innych źródeł, prosimy o kontakt.

Trzymamy to razem z fotografiami, bo pochodzi z tego samego świata i z tych samych lat co pierwsze odbitki zakładu — atelier założono cztery lata po tym liście, w 1886 roku.