Portret ślubny pary (ok. 1905–1912) — Edward Janusz, Rzeszów

Para młoda w całej postaci: panna młoda w białej sukni z długim welonem i wiankiem, z bukietem; pan młody wąsaty, w ciemnym surducie, z rękawiczkami w dłoni. Tło studyjne z malowanym oknem.

Rękawiczki trzymane w ręce, a nie założone, to szczegół obyczajowy, nie przypadek — należały do kompletu stroju wizytowego i pokazywano je właśnie w ten sposób. Krój sukni z wysoką talią i długi welon wskazują na pierwszą dekadę XX wieku.

To jeden z dwóch portretów ślubnych w tej części zbioru. Drugi, [DZF:2:23], jest o ćwierć wieku późniejszy — postawione obok siebie pokazują, jak w tym czasie zmienił się i strój, i sposób fotografowania.

Rewers ma pełną SECESYJNĄ pieczątkę zakładu: dwugłowy orzeł, napis o tytule cesarsko-królewskiego nadwornego fotografa, lilie wodne i nazwisko bez adresu. Tytuł nadano w 1898 roku, więc wcześniejsze to zdjęcie być nie może; dwa egzemplarze tego nakładu mają ołówkowe daty 1902 i około 1903. Co da się wyczytać z takiego rewersu, tłumaczy zakładka Kartoniki.