Ratusz w Rzeszowie po przebudowie neogotyckiej, widok od narożnika z Rynkiem w tle — Edward Janusz, Rzeszów

To ratusz w Rzeszowie, po przebudowie z końca XIX wieku, która nadała mu dzisiejszy neogotycki kostium. Rozstrzyga sam kadr: schodkowy szczyt ze sterczynami, narożna wieżyczka z wysokim, łuskowym hełmem, arkadkowy fryz pod gzymsem, orzeł na kalenicy — a po prawej, w głębi, Rynek z pierzeją kamienic i pomnikiem. Ten sam budynek ma na naszej stronie osobną zakładkę.

GDZIE TO JEST DZIŚ: ratusz stoi w tym samym miejscu, przy Rynku, i nadal jest siedzibą władz miasta. (Stan na sierpień 2026.)

Okazały gmach neogotycko-eklektyczny, ujęty od narożnika: trzy kondygnacje, ozdobny schodkowy szczyt ze sterczynami i kwiatonami, przy nim smukła wieżyczka narożna z iglicą i drugą, mniejszą obok. Prawa elewacja ma wysokie okna zamknięte ostrym łukiem — motyw, który zwykle oznacza salę: aulę, kaplicę albo salę posiedzeń. Kadr jest zrobiony z podwyższenia, więc widać dach i ulicę biegnącą w dół, a w głębi niską zabudowę i pomnik na cokole.

Nie rozstrzygamy, co to za instytucja. To na pewno nie jest gmach Kasy Oszczędności przy 3 Maja 23, który mamy na karcie [DZF:1:10]: tamten jest dwukondygnacyjny i szeroki, z rzędem smukłych sterczyn wzdłuż całej attyki i cebulastą wieżyczką nad wielką arkadą wejściową, a ten jest wysoki, wąski i ma zupełnie inny szczyt — dwa różne budynki, choć oba z tego samego, neogotyzującego nurtu przełomu wieków.

Elementy, po których znawca rozpozna go od razu: rysunek schodkowego szczytu, układ dwóch wieżyczek przy narożniku, ostrołukowe okna sali na elewacji bocznej i pomnik widoczny w głębi ulicy. Jeśli ktoś rozpoznaje ten budynek albo to miejsce — prosimy o kontakt. Rzeszów jest małym miastem i takie rzeczy rozstrzyga zwykle jedna osoba, która po prostu tam mieszkała.