Ratusz po przebudowie, ujęcie frontalne ze sceną rynkową — Edward Janusz, Rzeszów

Edward Janusz, Rzeszów — ratusz w Rzeszowie po gruntownej przebudowie z lat 1897–1900 (proj. Franciszek Skowron, nadzór budowlany Franciszek Stążkiewicz), która nadała budowli charakterystyczny, eklektyczny wystrój: neogotycki podcień (arkady) w przyziemiu, neorenesansowo-manierystyczną attykę ze spływami wolutowymi i sterczynami oraz neogotyckie narożne wieżyczki; widoczny wykusz, balkon i okrągłe okna z maswerkiem. Na pierwszym planie ożywiona scena rynkowa — grupy mieszczan (mężczyźni w kapeluszach, przechodnie).

Fotografia (odbitka cz-b) z rzeszowskiej serii zakładu Edwarda Janusza; rewers czysty. Identyfikacja pewna: to ten sam budynek co na karcie [DZF:1:2] — zgadza się maswerkowy szczyt, narożna wieżyczka, arkadowy balkon i blankowanie, tylko ujęcie jest bliższe i frontalne. Datowanie zawężają dwie rzeczy: przebudowa zakończona w 1900 daje dolną granicę, a maswerkowe szczyty dachu i maszkarony, które na zdjęciu jeszcze są, a które usunęły władze okupacyjne w czasie II wojny — górną. Porównaj z [DZF:1:49], gdzie ten sam ratusz stoi jeszcze w postaci sprzed przebudowy. Pełna historia budowli — w zakładce Ratusz.