Edward Janusz, Rzeszów – ratusz (elewacja wschodnia) ze sceną rynkową, po 1898

Widok miejski: wolno stojący, eklektyczny gmach ratusza (neogotycki podcień arkadowy, neorenesansowo-manierystyczna attyka ze spływami wolutowymi i sterczynami, narożne wieżyczki, wykusz) z tłumem mieszczan na placu/rynku.

Edward Janusz, Rzeszów — widok miejski przedstawiający ratusz w Rzeszowie (najprawdopodobniej elewacja wschodnia) po gruntownej przebudowie z lat 1895–1898 (proj. Franciszek Skowron), która nadała budowli charakterystyczny, eklektyczny wystrój: neogotycki podcień (arkady) w przyziemiu, neorenesansowo-manierystyczną attykę ze spływami wolutowymi i sterczynami oraz neogotyckie narożne wieżyczki; widoczny wykusz, balkon i okrągłe okna z maswerkiem. Na pierwszym planie ożywiona scena rynkowa — grupy mieszczan (mężczyźni w kapeluszach, przechodnie). Fotografia (odbitka cz-b) z rzeszowskiej serii zakładu Edwarda Janusza; rewers czysty. Widok miasta z rozpoznawalnym zabytkiem i sceną rodzajową — pozycja o podwyższonej wartości kolekcjonerskiej. (Identyfikacja budynku wg charakterystycznych cech — do potwierdzenia.)

po 1898 – ok. 1918 (po przebudowie ratusza 1895–98 wg proj. F. Skowrona; strój i scena wskazują na pocz. XX w.)

fotografia (odbitka), cz-b

Edward Janusz, Rzeszów (atrybucja wg serii „Rzeszów Edward Janusz”; rewers czysty)