Fryderyk Janusz, syn fotografa, w meloniku i długim palcie — portret całopostaciowy, fotografia gabinetowa — Edward Janusz, Rzeszów

Młody mężczyzna w meloniku i długim palcie, pod spodem garnitur z kamizelką i krawat, sfotografowany w całej postaci na tle malowanej scenerii pracowni. Postawa jest wystudiowana — to nie jest zdjęcie „na dokument”, tylko wizerunek: tak młody mieszczanin chciał zostać zapamiętany.

To FRYDERYK JANUSZ, syn Edwarda i Leopoldyny — ten, który studiował prawo w Wiedniu i Krakowie, a potem orzekał jako sędzia Sądu Okręgowego w Rzeszowie. Ta sama osoba wraca w zbiorze jeszcze trzy razy: [DZF:2:12], [DZF:2:13] i [DZF:2:14].

Oprawa datuje to zdjęcie lepiej niż strój. Sygnatura „E. Janusz – Rzeszów” z ORŁEM jest wytłoczona na passe-partout, a nie nadrukowana na rewersie kartonika — to już inne pokolenie opraw niż secesyjne kartoniki z przełomu wieków. Orzeł ma sens dopóty, dopóki istnieje monarchia, więc rozsądny przedział to mniej więcej lata dziesiąte XX wieku. Co da się wyczytać z takiego rewersu, tłumaczy zakładka Kartoniki.