Zamek Lubomirskich (wieża i skrzydło nad bastionami), pocztówka fotograficzna — Edward Janusz, Rzeszów

Klasyczny, „widokówkowy” kadr zamku: wieża z hełmem i zegarem, całe długie skrzydło aż po ryzalit z trójkątnym frontonem, a pod nimi linia wałów z suchą fosą. Po lewej stoi niższy, dwukondygnacyjny budynek z malowanym szyldem na elewacji.

Najciekawszy jest środek pierwszego planu: przy załamaniu wału stoi kamienny słup zwieńczony profilowanym gzymsem, a na nim owalny KARTUSZ w rokokowej ramie ze zwojami. Narodowy Instytut Dziedzictwa zapisuje, że w bastionie południowo-wschodnim zachował się oryginalny słup i kartusz z XVIII wieku — jeden z bardzo nielicznych autentycznych detali, jakie ocalały z czasów rezydencji. Ta pocztówka pokazuje taki słup z odległości kilkunastu metrów, w stanie z międzywojnia. Ten sam motyw wraca na [DZF:1:22] i [DZF:1:35].

Szyldu na budynku po lewej nie da się odczytać — w skali tej odbitki widać trzy wyrazy i nic więcej. Nie ustaliliśmy też, co to za budynek.

GDZIE TO JEST DZIŚ: plac Śreniawitów 3 — zamek nadal jest siedzibą Sądu Okręgowego w Rzeszowie, więc nie jest to muzeum, do którego wchodzi się o dowolnej porze. W sezonie letnim budowlę zwiedza się z przewodnikiem w poniedziałki, w limitowanych grupach; przedsięwzięcie prowadzą wspólnie Rzeszowskie Piwnice, Estrada Rzeszowska, PTTK i sąd, a terminy zmieniają się z sezonu na sezon. Pełna historia budowli, oś czasu i wykaz źródeł — w zakładce Zamek. (Stan na sierpień 2026.)