Modernistyczny gmach (funkcjonalizm, lata 30.), pocztówka fotograficzna — Edward Janusz, Rzeszów

Najmłodsza architektura w całym zbiorze i jedyny w nim funkcjonalizm — dokładnie w duchu rzeszowskiego modernizmu międzywojennego, opisanego przez miasto i objętego osobnym szlakiem spacerowym Fundacji IKS. To nie jest jednak czynszowa kamienica przy Jagiellońskiej 12 (1937–1938, zespół Mackiewicz–Holzer), która ma te same balkony z rurowymi balustradami, ale prostą pierzeję bez zaokrąglenia, ani blok COP-owski przy dzisiejszej Hetmańskiej 43, długa bryła z lukarnami.

Czterokondygnacyjny blok o ceglanych elewacjach, ujęty od narożnika, ma jeden mocny akcent: zaokrągloną, otynkowaną na biało klatkę schodową, rozciętą pionowymi pasami okien, i balkony o prostych, rurowych balustradach. Reszta bryły jest celowo beznamiętna — równe rzędy prostokątnych okien bez obramień, gładka ściana szczytowa, ceglany cokół.

To język architektury lat trzydziestych: żadnego gzymsu, żadnego szczytu, żadnej sterczyny — dokładne przeciwieństwo budynków z sąsiednich kart tego katalogu. Przed blokiem nie ma jeszcze chodnika ani zieleni, tylko świeżo splantowany teren i młode, ledwie posadzone drzewka — to zdjęcie budynku oddanego niedawno, prawdopodobnie zrobione na zamówienie inwestora.

Czego nie ustaliliśmy: co to za budynek i przy której ulicy. Skala, powtarzalny układ okien i zaokrąglona klatka wskazują na blok mieszkalny albo gmach instytucji, ale kadr nie zawiera żadnego szyldu ani tablicy. Jeśli ktoś rozpoznaje ten budynek albo to miejsce — prosimy o kontakt. Rzeszów jest małym miastem i takie rzeczy rozstrzyga zwykle jedna osoba, która po prostu tam mieszkała.